Magda Linette nadal w AZS-ie Poznań. < Wygrana z Igą była dla mnie bardzo ważna, ale wydźwięk tego nie był w Polsce fajny >

Jest nam ze sobą dobrze, żartując - chyba inni boją się nam wchodzić w drogę. Nie, nie miałam propozycji z innych polskich klubów.

Bardzo mało mówi się o moim trenerze Marku, a on jest naprawdę bardzo dobrym trenerem. Nie każdy potrafi zaprosić do teamu nową osobę, nowego szkoleniowca. A on to zrobił,  dlatego duży ukłon w jego stronę, że pozwolił na wejście do naszego teamu Agnieszki Radwańskiej. On liczy się z jej zdaniem i ja to bardzo cenię. W ubiegłym roku słyszałam wiele głosów, że powinnam zmienić trenera, ale ja cenię sobie stabilność i staram się bardzo starannie dobierać osoby, z którymi współpracuję. 

Reklama

Trenują z Markiem już ponad siedem lat i to jest zupełnie inna relacja. Oczywiście są lepsze i gorsze momenty, ale to co jest najważniejsze, to że jesteśmy w stanie powiedzieć sobie wszystko. Ja jestem emocjonalna, on też i zabrało nam trochę czasu, aby to sobie poukładać. Ważne jest wzajemne zaufanie i wiara w swoje wybory. 

Bardzo się cieszę z obecności Agnieszki. Nie znam innej kobiety, która potrafi tak oddzielić emocje. Przede wszystkim nie jest oceniająca, a wspierająca. Cieszę się, że jest z nami więcej, niż przez 10 miesięcy w sezonie, na co pierwotnie się umawailiśmy.

Reklama

Dla mnie było to bardzo ważne, bo było to kolejne zwycięstwo z rywalką z TOP 10, a do tego zwyciężczynią wielu wielkich szlemów. Z każdym rokiem, kiedy jestem starsza, wielu spisuje mnie już na straty. A ja pokazuję, że mogę utrzymywać wysoki poziomi i wygrywać z takimi tenisistkami. To było bardzo wartościowe zwycięstwo dla mnie, bo uważam, że to najlepiej grając tenisistka na świecie.

Trochę żałuję, że nie było więcej uznania dla mnie po tej wygranej. Dla Igi też byłoby to dużo lepsze, bo oszczędzono by jej wielu niepotrzebnych słów krytyki. 

Reklama

Koncówkę ubiegłego roku miałam trochę luźniejszą, miałam więc więcej czasu na odpoczynek i regenerację, ale i na pracę, choćby nad stabilnością uderzeń, nad techniką. I to jest efekt tej pracy. To widać w ważnych momentach meczowych, znaleźliśmy sposób, by utrzymywanie stabilności.

Po pierwsze bardzo chciałam zagrać w Polsce, bo wiem, że mógł być to ostatni mój mecz przed polską publicznością. Dlatego bardzo mi na tym zależało. No i też próbowałam ratować sytuację, bo nie zagrały Iga i Magda (Fręch - przyp.red.), wiadomo było, że beze mnie byłoby jeszcze gorzej.

Reklama

Na razie nie mam takich planów i nie myślę o Los Angeles. Każdy rok jest dla mnie prezentem. Moje ciało odczuwa już bardzo trudy sportu. Plan jest taki, by zagrać ten rok na sto procent. Zobaczymy w jakim stanie fizycznym będzie moje ciało. 

W tym roku odpuszczamy Kids Day. Chcę w mojej Fundacji wprowadzać programy typowo polegająca na doraźnej pomocy dzieciakom. Kiedy nie jest to medialne, to trudno jest to z sukcesem wdrożyć w życie. Za Kids Day jestem bardzo wdzięczna, przede wszystkim osobom, które były w to zaangażowane. Moja Fundacja ma dawać doraźną pomoc, a ja poczułam , że to nie jest ten kierunek. 

Reklama

Jutro wylatuje już z Poznania. Moim najbliższym turniejem będzie Madryt, potem Rzym, może Strassburg, no i wielkoszlemowy Roland Garros.