Legendy KS Posnania symbolicznie zakończyły karierę. Sportową i trenerską GALERIA

Na pewno to swego rodzaju smutek, bo mentalnie cały czas jestem sportowcem. Nawyki, które przez 17 lat swojej kariery wdrażałem w życie teraz staram się wdrażać w życie rodzinne i zawodowe. Bardzo serdecznie wszystkim dziękuję, zwłaszcza prezesowi Pawłowi Szczepaniakowi, bo zawsze mogłem na niego liczyć. Podobnie, jak na trenerów, którym też bardzo dziękuję. Trzymam mocno kciuki za Was, młodzi zawodnicy i zawsze służę Wam pomocą. Mam nadzieję, że po igrzyskach olimpijskich w Los Angeles będziemy cieszyc się z medalu olimpijskiego dla sekcji Posnania

Trenerka Mariola jest dla nas kimś więcej, niż trenerem. Chodziłyśmy do niej po poradę nie tylko w sprawach sportowych, ale też życiowych. To osoba, dzięki której nie jedna z nas podnosiła się po upadku, osoba, na którą zawsze można było liczyć

Byli wymagający, czasami surowi, ale zawsze mogliśmy na nich liczyć. To są architekci wielu sukcesów, ale przede wszystkim wychowawcy wielu pokoleń wioślarek i wioślarzy. To bardzo ważne osoby w t ej naszej wioślarskiej rodzinie

Strasznie nam przykro, że to tak musi wyglądać, że trzeba się rozstać. Nasze emocje często były większe, niż wasze. Ale zawsze, każdego roku robiliśmy ogromną niespodziankę, bo nikt się nie spodziewał, że Posnania "pozamiata". A my razem to robiliśmy. Życzę Wam siły, woli walki, chęci zdobywania medali. Pamietajcie, drzwi stoją przed Wami otworem, trzeba tylko chęci i siły by sięgać po medale. Najstarszym zawodnikom życzę żeby spełniły się Wasze olimpijskie marzenia. Do klubu trafiłam jako 14-latka, znalazłam tu męża, rodzinę. Bo sport to nie tylko wyścig o wynik, o czas. To rodzina, to wsparcie. Pamiętajcie o tym. A my będziemy śledzić co się dzieje w sekcji. I jak będzie potrzeba to zawsze będziemy dla was pomocni. Pamiętajcie też, by z dumą mówić "My jesteśmy KS Posnania". Dziękuje za te wszystkie lata. Teraz mam trochę inne zadanie, ścigam się i walczę o własne zdrowie, trzymajcie kciuki, by wszystko było dobrze

Reklama

Pamięta się wszystko, a to co najbardziej cieszy, to zawsze przeprowadzenie przez tę sportową drogę zawodników, od najmłodszych, gdy przychodzą do sekcji, próbują wioślarstwa, uczą się, a potem robią postępy i czasami stają na podium. Ponad 50 kat naszego życia to wioślarstwo. Nie zamykamy drzwi, nie odcinamy się od tego, na pewno za chwilę spotkamy się na poznańskiej Malcie

Chciałam bardzo podziękować za tę ponad dwudziestoletnią działalność. Nie żegnam się z klubem, ale z funkcją prezesa. W klubie będę, bo cały czas trenuję, chcę tę sprawność utrzymać jak najdłużej. Jestem teraz w Komisji Rewizyjnej, więc będę się bacznie przyglądał działalności klubu i sekcji. Wiem, że Ci, którym przekazałem władzę są na bardzo wysokim poziomie, czego dowodem są choćby stypendia, których ostatnio nie było. Życze aby nasza sekcja i nasz klub ciagle rosły w siłę